தியாக தீபம் கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸ்: அன்பு, சேவை மற்றும் மன்னிப்பின் வரலாறு!

ஒரிசாவின் (தற்போதைய ஒடிசா) காட்டுப்பகுதியில், சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்டத் தொழுநோயாளிகளுக்காகத் தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் அர்ப்பணித்தவர் கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸ்.

1999-ம் ஆண்டு ஜனவரி 22-ம் தேதி, நள்ளிரவில் நடந்த ஒரு கொடூரமான சம்பவம் உலகையே உலுக்கியது. ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்து வந்து இந்திய மண்ணை நேசித்த அந்த மனிதரும், அவரது இரண்டு சிறு வயது மகன்களும் எரித்துக் கொல்லப்பட்ட நாள் இன்று.

1. ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் இந்தியா வருகை

கிரஹாம் ஸ்டூவர்ட் ஸ்டெய்ன்ஸ் (Graham Stuart Staines) 1941-ம் ஆண்டு ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள குயின்ஸ்லாந்தில் பிறந்தார். சிறுவயதிலேயே கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தில் வளர்ந்த அவருக்கு, வெளிநாட்டு மிஷனரி பணிகளில் ஆர்வம் இருந்தது. குறிப்பாக, தொழுநோயாளிகளின் புகைப்படத்தைப் பார்த்த பிறகு, அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்ற தீராத ஆசை அவருக்குள் எழுந்தது.

தன்னுடைய 24-வது வயதில், 1965-ம் ஆண்டு இந்தியா வந்தடைந்தார். ஒடிசாவின் பழங்குடியின மக்கள் அதிகம் வாழும் மயூர்பஞ்ச் (Mayurbhanj) மாவட்டத்தைத் தன் பணித்தளமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

2. பாரிபாடாவில் சேவைப் பணிகள்

கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸ், மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்திலுள்ள பாரிபாடா (Baripada) நகரில் அமைந்திருந்த ‘எவாஞ்சலிகல் மிஷனரி சொசைட்டி’யின் கீழ் இயங்கிய தொழுநோய் இல்லத்தை நிர்வகித்து வந்தார்.

* மொழிப்புலமை: உள்ளூர் மக்களோடு நெருங்கிப் பழக வேண்டும் என்பதற்காக ஒடியா மற்றும் சாந்தாலி மொழிகளைத் தெளிவாகப் பேசவும் எழுதவும் கற்றுக்கொண்டார்.

* தொழுநோயாளிகள் மீதான அன்பு: அக்காலத்தில் தொழுநோய் என்பது தீண்டத்தகாத நோயாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், ஸ்டெய்ன்ஸ் அவர்கள், நோயாளிகளின் புண்களைத் தன் கைகளால் சுத்தம் செய்து, அவர்களுக்கு மருத்திட்டு, உணவளித்து பராமரித்தார்.

* ஆன்மீகப் பணி: மருத்துவ சேவையோடு மட்டுமல்லாமல், வேதாகமத்தின் புதிய ஏற்பாட்டை உள்ளூர் பழங்குடி மொழியான ‘ஹோ’ (Ho) மொழியில் மொழிபெயர்க்கும் பணியிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.

அவர் கிளாடிஸ் (Gladys) என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு எஸ்தர் என்ற மகளும், பிலிப் (10 வயது), திமோதி (6 வயது) என்ற இரு மகன்களும் இருந்தனர்.

3. அந்தத் துயரச் சம்பவம் (ஜனவரி 22, 1999)

கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸ் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கியோஞ்சர் (Keonjhar) மாவட்டத்தில் உள்ள மனோகர்பூர் (Manoharpur) கிராமத்தில் நடைபெறும் வருடாந்திர “ஜங்கிள் மேளா” (Jungle Camp) கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வது வழக்கம்.

* சம்பவ இடம்: 1999 ஜனவரி 22 அன்று, ஸ்டெய்ன்ஸ் தனது இரண்டு மகன்களான பிலிப் மற்றும் திமோதி ஆகியோருடன் மனோகர்பூர் சென்றிருந்தார். கடுமையான குளிர் காரணமாக, அவர்கள் மூவரும் இரவில் தங்களது ‘வில்லிஸ்’ ஜீப்பிற்குள் (Station Wagon) உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

* தாக்குதல்: நள்ளிரவில், தாரா சிங் என்பவரின் தலைமையிலான ஒரு கும்பல் அந்த இடத்தை முற்றுகையிட்டது. அவர்கள் ஜீப்பின் மீது பெட்ரோலை ஊற்றித் தீ வைத்தனர். உள்ளே இருந்த ஸ்டெய்ன்ஸும் குழந்தைகளும் தப்பிக்க முயன்றபோது, அந்தக் கும்பல் அவர்களை வெளியே வரவிடாமல் தடுத்தது.

* கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில், தந்தையும் அந்த இரு பிஞ்சு குழந்தைகளும் தீயில் கருகி உயிரிழந்தனர்.

 

4. கிளாடிஸ் ஸ்டெய்ன்ஸின் எதிர்வினை: மன்னிப்பின் சிகரம்

இந்தச் சம்பவம் உலகெங்கிலும் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸின் மனைவி கிளாடிஸ் ஸ்டெய்ன்ஸ் வெளிப்படுத்திய எதிர்வினை அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

கணவனையும், இரு மகன்களையும் இழந்த பெருந்துயரத்திலும் அவர் சொன்ன வார்த்தை:

“நான் என் கணவரையும் குழந்தைகளையும் கொன்றவர்களை மன்னிக்கிறேன். அவர்கள் செய்தது தவறு என்று உணர்ந்து மனம் திரும்ப வேண்டும் என்பதே என் ஜெபம்.”

பழிக்குப்பழி வாங்கத் துடிக்காமல், அவர் காட்டிய இந்த மன்னிப்பு, கிறிஸ்துவின் அன்பிற்கு ஒரு மிகச்சிறந்த சாட்சியாக அமைந்தது.

5. வழக்கு மற்றும் தீர்ப்பு

இந்த வழக்கை விசாரித்த சிபிஐ (CBI), தாரா சிங் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகளைக் கைது செய்தது. 2003-ம் ஆண்டு கீழமை நீதிமன்றம் தாரா சிங்கிற்கு மரண தண்டனை விதித்தது. பின்னர் ஒரிசா உயர் நீதிமன்றம் அதை ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைத்தது, உச்ச நீதிமன்றமும் அதை உறுதி செய்தது.

6. தொடரும் பணி மற்றும் அங்கீகாரம்

கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸின் மறைவுக்குப் பிறகும், கிளாடிஸ் ஸ்டெய்ன்ஸ் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறவில்லை. தன் கணவர் விட்டுச்சென்ற தொழுநோயாளிகள் பராமரிப்புப் பணியைத் தொடர்ந்து செய்தார்.

* 2004-ம் ஆண்டு வரை இந்தியாவில் தங்கிப் பணியாற்றினார்.

* சமூக சேவைக்காக அவருக்கு 2005-ம் ஆண்டு இந்திய அரசின் உயரிய விருதான ‘பத்ம ஸ்ரீ’ விருது வழங்கப்பட்டது.

முடிவுரை

கிரஹாம் ஸ்டெய்ன்ஸ் ஒரு மதபோதகராக மட்டும் இல்லாமல், மனிதநேயத்தின் அடையாளமாக வாழ்ந்தார். ஒடிசாவின் பின்தங்கிய கிராமங்களில் அவர் ஏற்றிய அன்பு தீபம், இன்றும் அணையாமல் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிறது. வன்முறையை மன்னிப்பால் வெல்ல முடியும் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்திய அந்த தியாகத் குடும்பத்தின் நினைவு நாள் இன்று.