அரசியலை ஒரு நாடகத் தொடராகப் பார்க்கிறார்கள் !

நிஜத்தை விட்டு நிழலைத் தேடும் Gen Z தலைமுறை ! பாகம் – 02

நிஜ உலகில் போராளி தினமும் தோற்கலாம். ஆனால், திரை நாயகன் இரண்டரை மணிநேரத்தில் வெல்கிறான். அந்த உடனடி வெற்றிக்கான சாத்தியத்தையே இளைஞர்கள் வாக்களிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் என்பதை கடந்த பகுதியில் பார்த்தோம்.

இந்த பகுதியில், இன்ஸ்டாகிராமிலேயே மூழ்கிக்கிடக்கும் இளசுகளுக்கு சினிமா நட்சத்திரங்கள் புரட்சியாளர்களாக எப்படி தெரிகிறார்கள் என்பது குறித்து பார்ப்போம்.

4. பிராண்ட் மதிப்பும், பகிர்தலின் அவசியமும்:

இன்றைய சமூக ஊடக உலகில், “ஷேர்” (Share) செய்யக்கூடிய விஷயங்களே மதிப்பு வாய்ந்தவை. நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யும் போராளியின் செயல் சலிப்பானது; அதை இன்ஸ்டாகிராமில் ஸ்டோரியாக வைக்க முடியாது. ஆனால், மெதுவான நடையில் (Slow-motion), அனிருத் இசையில் ஒரு நட்சத்திரம் காரிலிருந்து இறங்குவது “நெருப்பு” (Fire) போன்ற கண்டெண்ட் ஆகிறது. இளைஞர்கள் தங்கள் அரசியல் ஆதரவை ஒரு அடையாளமாக (Personal Branding) பயன்படுத்துகிறார்கள். ஒரு மாஸ் ஹீரோவை ஆதரிப்பது அவர்களுக்கு “கெத்து” (Swag) தருகிறது; சமூக சேவகரை ஆதரிப்பது அவர்களை “போர்” (Bore) என்று முத்திரை குத்த வைக்கிறது.

5. பாப்-அரசியல்:

பாரம்பரிய திராவிட சித்தாந்தங்கள் ஆழமான வாசிப்பையும் வரலாற்றையும் கோருகின்றன. ஆனால் நட்சத்திரங்கள் வழங்குவதோ “பாப்-பாப்புலிசம்” (Pop-Populism). இவர்களின் கொள்கைகள் மிகவும் மேலோட்டமானவை – “நல்லாட்சி”, “ஊழல் எதிர்ப்பு”, “தமிழர் பெருமை” என யாருக்கும் புரியும் வகையில் எளிமையானவை. திருக்குறளையோ அம்பேத்கரையோ ஆழமாக வாசிக்காத இளைஞர்களுக்கு, ட்விட்டர் பதிவுகளில் சுருங்கும் இந்த எளிய சித்தாந்தமே போதுமானதாக இருக்கிறது. போராளிகளின் நுணுக்கமான அரசியல் இந்த இரைச்சலில் காணாமல் போகிறது.

6. அமைப்புகளின் மீதான அவநம்பிக்கை மற்றும் ‘வெளியாள்’ பிம்பம்:

இன்றைய இளைஞர்கள் அரசியல்வாதிகள் என்றாலே ஊழல்வாதிகள் என்ற எண்ணத்துடனே வளர்ந்துள்ளனர். காவல் துறை, நீதிமன்றம் என அனைத்து அமைப்புகளையும் அவர்கள் சந்தேகிக்கிறார்கள். சமூக ஆர்வலர் இந்த அமைப்பிற்குள்ளேயே இருந்து அதைச் சரிசெய்ய முயற்சிப்பவராகப் பார்க்கப்படுகிறார். ஆனால், நட்சத்திரம் தன்னை அமைப்பிற்கு வெளியே இருந்து வந்து, அதைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தப் போகும் ஒரு “புரட்சியாளராகக்” காட்டிக்கொள்கிறார். உண்மையில் அந்த நட்சத்திரம் கோடீஸ்வரராகவும், அதிகார வர்க்கத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், தன்னை “குரலற்றவர்களின் குரலாக” வெற்றிகரமாக முன்னிறுத்திக் கொள்கிறார்.

7. கூட்டத்தில் இணையும் ஆசை:

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் விவாதங்கள் தேநீர்க் கடைகளிலும், ட்விட்டர் ஸ்பேஸ்களிலும் நிகழ்கின்றன. எல்லோரும் “மாநாட்டுல தளபதி என்ன சொன்னாரு பாத்தியா?” என்று விவாதிக்கும்போது, உள்ளூர் ஏரியைத் தூர்வாரும் ஆர்வலரைப் பற்றிப் பேசுபவர் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகிறார். தமிழ்நாட்டின் கலாச்சார உரையாடலில் பங்குபெற, நட்சத்திரங்களைப் பற்றித் தெரிந்திருப்பது ஒரு நுழைவுச்சீட்டு போல ஆகிவிட்டது.

8. ‘மேலாளர்’ அல்ல, ‘மீட்பர்’ தேவை:

மனிதர்கள் கதைகளை விரும்புகிறார்கள், புள்ளிவிவரங்களை அல்ல. போராளி ஒரு “மேலாளர்” (Manager) போலச் செயல்படுகிறார் – அவர் சாக்கடையைச் சரிசெய்கிறார், மனு கொடுக்கிறார். இது கவர்ச்சிகரமானது அல்ல. ஆனால் நட்சத்திரம் ஒரு “மீட்பர்” (Messiah). புகழையும் அதிகாரத்தையும் விரும்பும் இளைஞர்கள், தியாகத்தின் அடையாளமான போராளியை விட, வெற்றியின் அடையாளமான நட்சத்திரத்தையே பின்தொடர்கிறார்கள். அந்த வெற்றியின் ஒரு துளி தங்கள் மீதும் படும் என்று நம்புகிறார்கள்.

9. டிஜிட்டல் ராணுவம் மற்றும் கேமிஃபிகேஷன் (Gamification):

ரசிகர் மன்றங்கள் இன்று “IT விங்”குகளாக மாறிவிட்டன. இவை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களைப் போலவோ அல்லது ராணுவக் குழுக்களைப் போலவோ செயல்படுகின்றன. வேலையற்ற இளைஞர்களுக்கு இந்த ஆன்லைன் படையில் இணைவது ஒரு “வேலை” போலவும், இலக்குகள் (Hashtag Trend), எதிரிகள் மற்றும் வெகுமதிகள் (Likes/Retweets) கொண்ட ஒரு விளையாட்டாகவும் இருக்கிறது. போராளியால் இந்த “டோபமைன்” (Dopamine) போதையைத் தர முடியாது; அவர்களால் நன்றியை மட்டுமே தெரிவிக்க முடியும்.

10. அரசியலின் பிரம்மாண்டம்:

Gen Z இளைஞர்களுக்கு நெட்ஃபிளிக்ஸுக்கும் செய்திகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு மறைந்துவிட்டது. அவர்கள் அரசியலை ஒரு நாடகத் தொடராகப் பார்க்கிறார்கள். தேர்தல் என்பது அவர்களுக்கு ஒரு “கிளைமாக்ஸ்” (Climax). சமூகப் பணி என்பது முடிவில்லாத சோகக் கதை போலத் தோன்றுகிறது. ஆனால் நட்சத்திரங்களின் அரசியல் மாநாடுகள், ட்ரோன் ஷாட்கள் மற்றும் பஞ்ச் டயலாக்குகளுடன் ஒரு பிளாக்பஸ்டர் திரைப்படத்தின் விறுவிறுப்பைத் தருகின்றன.

ரசிகர் மன்றங்கள் வெறும் விசில் அடிப்பதற்கான இடங்கள் அல்ல; அவை முறைசாரா வேலைவாய்ப்பு மையங்கள். இரண்டாம் கட்ட நகரங்களில் உள்ள இளைஞர்களுக்கு, ரசிகர் மன்றம் என்பது ஒரு ‘LinkedIn’ போலச் செயல்படுகிறது. ஒரு பெரிய நடிகரின் கட்சியில் இணைவதன் மூலம், உள்ளூர் தொழிலதிபர்கள் மற்றும் ஒப்பந்ததாரர்களின் தொடர்பு கிடைக்கிறது. வறுமையில் செயல்படும் சமூக ஆர்வலரால் இந்த உடனடிப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பைத் தர முடியாது. இது ரசிகர் மனநிலை என்ற போர்வையில் இருக்கும் ஒரு பொருளாதாரத் தற்காப்பு உத்தி.

தமிழ்நாட்டு அரசியலில் தாக்கம் செலுத்தும் மீம் கிரியேட்டர்கள், தன் தலைவனின் முதல்நாள் முதல் ஷோ பார்க்கத்துடிக்கும் விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளின் மனநிலை குறித்து தொடர்ந்து பேசுவோம்..

தொடரும்…

—   ராஜசேகர் P