அதிகாரத்தின் கதவுகள்: சாமானியனின் குரல் எங்கே ஒலிக்கும்?
மக்களாட்சியில் ‘மக்கள் அரசாங்கம்’ என்பது வெறும் சொல்லாடல் அல்ல; அது அதிகாரத்தின் மையத்திற்கும் பாமரனுக்கும் இடையே இருக்க வேண்டிய சுமுகமான பாலத்தின் அடையாளம்.
ஆனால், அண்மைக்காலமாகத் தலைமைச் செயலகம் போன்ற அதிகார மையங்களில் விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகள், மக்களுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை மென்மேலும் அதிகரித்து வருகின்றன. முன் அனுமதி பெற்றே உள்ளே வர வேண்டும் என்ற நடைமுறை, நிர்வாக ஒழுங்கிற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டதாகச் சொல்லப்பட்டாலும், அது எளிய மக்களை அதிகார வர்க்கத்திலிருந்து அந்நியப்படுத்தும் ஒரு சுவராகவே பார்க்கப்படுகிறது.
முன்பெல்லாம், தங்கள் பகுதியில் நிலவும் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள், குடிநீர் தேவைகள் அல்லது வாழ்வாதாரப் போராட்டங்களுக்காகக் கிராமப்புறத்திலிருந்து சென்னைக்கு வரும் ஒரு சாமானியன், எந்தத் தயக்கமுமின்றித் தலைமைச் செயலகத்தின் கதவுகளைத் தட்ட முடிந்தது. அங்கிருக்கும் அதிகாரிகளிடம் தன் குறையை நேரில் முறையிட முடிந்த அந்தச் சூழல், ஜனநாயகத்தின் மீதான நம்பிக்கையைத் தக்கவைத்தது.
இன்று, அந்தத் தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. தொழில்நுட்பமும் பாதுகாப்பு நெறிமுறைகளும் வளர்ந்துவிட்ட இன்றைய சூழலில், அதிகாரத்தை அணுகுவதற்கான வழிகள் எளிமையாக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக, சிக்கலாக்கப்பட்டுள்ளன.
அதிகார வர்க்கம் என்பது கோட்டைகளுக்குள் முடங்கிக் கிடப்பதற்கான அமைப்பு அல்ல. மாறாக, அது மக்களின் துயரங்களை நேரடியாகக் கேட்டு, அதற்குத் தீர்வு காண்பதற்கான ஒரு சேவை மையம். கட்டுப்பாடுகளும், அனுமதி சீட்டுகளும், பாதுகாப்புப் பரிசோதனைகளும் ஒரு சாதாரணக் குடிமகனை அரசு அலுவலகங்களுக்கு வருவதையே அச்சப்பட வைக்கிறது.
இது ‘மக்களுக்கான அரசு’ என்ற கோட்பாட்டையே கேள்விக் குறியாக்குகிறது.
நிர்வாகப் பாதுகாப்பு அவசியம் என்பதை யாரும் மறுக்கவில்லை. ஆனால், அந்தப் பாதுகாப்பு என்பது மக்களை அதிகாரத்திலிருந்து விலக்கி வைப்பதாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக, மக்களை எளிதாக உள்வாங்கி, அவர்களின் குறைகளை விரைவாகத் தீர்ப்பதாக அமைய வேண்டும்.
தலைமைச் செயலகம் என்பது அதிகாரிகளின் கோட்டையாக அல்லாமல், குடிமகனின் நம்பிக்கைக்குரிய இடமாக மீண்டும் மாற வேண்டும்.
மக்கள் பிரதிநிதிகளும் அதிகாரிகளும் நினைத்தால், நவீனத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி அனுமதி முறைகளை எளிமையாக்கலாம், அல்லது மக்களின் குறைகளைக் கேட்கத் தலைமைச் செயலகத்திற்கு வெளியே ‘மக்கள் குறைதீர் மையங்களை’ வலுப்படுத்தலாம். மக்கள் தங்கள் குறைகளைச் சொல்லப் பல மைல் கடந்து வரும்போது, அவர்களைத் தடுப்பது ஜனநாயகத்தின் குரலை நசுக்குவதற்குச் சமம்.
‘எளிய மக்கள் அணுகும் அரசாக’ இருப்பதே உண்மையான ஜனநாயக வெற்றி. அதிகார மையங்களின் கதவுகள், சாமானியனின் குரலுக்கு எப்போதும் திறந்திருக்க வேண்டும்;
அதுவே சிறந்த நிர்வாகத்திற்கு அழகு.
— ஜான் மில்டன்







Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.