அரசியல் என்பது ஈகோ, லட்சியம் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடக்கும் ஒரு தொடர் யுத்தம். – ஜெயலலிதா உதவியாளர் ஆதங்கம்

அரசியல் என்பது வெறும் எண்களின் விளையாட்டு மட்டுமல்ல; அது ஈகோ, லட்சியம் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடக்கும் ஒரு தொடர் யுத்தம். தமிழகத்தின் ஒரு மாபெரும் பேரியக்கம் இன்று சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் சூழலை ஒரு ராஜா மற்றும் அவரது தளபதிகளின் கதையாகப் பார்த்தால், அதில் பொதிந்துள்ள உண்மைகள் கசப்பானவை, ஆனால் அவசியமானவை.

​1. வழிகாட்டாத பிடிவாதம்: தலைமையின் பலமா? பலவீனமா?

​ஒரு தலைவனின் ஆகச்சிறந்த பண்பு, தன் கருத்தைச் செயல்படுத்துவது மட்டுமல்ல; மாற்றுக் கருத்துக்களில் இருக்கும் உண்மையை உணர்ந்து கொள்வதும்தான். “ராஜா சொல்வதற்கெல்லாம் தலையாட்டுபவர்கள்” இருக்கும் வரை அந்த சாம்ராஜ்யம் அமைதியாகத் தோன்றும். ஆனால், அந்த அமைதி புயலுக்கு முன்னால் இருக்கும் மௌனம் போன்றது.

​தொடர் தோல்விகளுக்குப் பிறகும் ஒரு தலைமை தனது வியூகத்தை மாற்ற மறுக்கும்போது, அது ‘உறுதி’ என்று அழைக்கப்படுவதில்லை; அது ‘பிடிவாதம்’ என்று வரலாற்றில் பதியப்படுகிறது. தனது தளபதிகளின் ஆலோசனைகளை நிராகரிக்கும் ராஜா, உண்மையில் தன் கரங்களையே வெட்டிக்கொள்கிறான்.

​2. தளபதிகளின் வெளியேற்றம்: துரோகமா? தற்காப்பா?

​”இத்தனை காலம் கூடவே இருந்துவிட்டு இப்போது ஏன் பிரிகிறார்கள்?” என்ற கேள்வி பாமர மக்களிடம் எழுவது இயல்பு. ஆனால், அறிவார்ந்த தளபதிகள் எப்போது வெளியேறுவார்கள் தெரியுமா? எப்போது தங்களின் சுயமரியாதையும், தாங்கள் சார்ந்துள்ள இயக்கத்தின் எதிர்காலமும் கேள்விக்குறியாகிறதோ அப்போதுதான்.

​விசுவாசம் என்பது அடிமைத்தனம் அல்ல: ஒரு தளபதியின் உண்மையான விசுவாசம் அந்தப் பேரியக்கத்தின் மீதும், தொண்டர்களின் மீதும் இருக்க வேண்டும். தவறு செய்யும் ராஜாவிடம் “நீங்கள் செய்வது தவறு” என்று சொல்லி வெளியேறுவது துரோகமல்ல; அது அந்த இயக்கத்தை அழிவிலிருந்து காக்க எடுக்கப்படும் இறுதி முயற்சி.

​சுயநல விமர்சனம்: இவர்கள் பிரிந்து செல்லும்போது “சுயநலத்திற்காகச் செல்கிறார்கள்” என்ற விமர்சனம் வரும். ஆனால், அழிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு கப்பலில் இருந்து குதிப்பது உயிர் பிழைக்க மட்டுமல்ல, கரையில் நின்று அந்தத் துயரத்தைச் சரிசெய்ய ஒரு வாய்ப்பைத் தேடுவதற்காகவும்தான்.

​3. மௌனத் தளபதிகளும் தேங்கி நிற்கும் இயக்கமும்

​இன்றளவும் ராஜாவுடன் இருக்கும் தளபதிகள் இருவகைப்படுவர். ஒருவர், “எல்லாம் சரியாகிவிடும்” என்று நம்பும் நம்பிக்கையாளர்கள். மற்றவர், “வெளியே போனால் என்ன நடக்குமோ” என்று அஞ்சும் பாதுகாப்பாளர்கள். இவர்களது மௌனம் ராஜாவிற்குத் தன்னம்பிக்கையைத் தருகிறது, ஆனால் அது இயக்கத்திற்குப் பலவீனத்தைத் தருகிறது. மாற்றத்தைக் கோராத விசுவாசம், ஒரு கட்டத்தில் அந்த இயக்கத்தின் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாகிவிடும்.

​4. தொண்டர்களின் தீர்ப்பு: உணர்வா? உண்மையா?

​கட்சியின் அடிமட்டத் தொண்டன் ஒருவன் எதிர்பார்ப்பது வெற்றியை மட்டுமே. தளபதிகள் சிதறிக்கிடப்பதும், ராஜா தனித்துப் போவதும் எதிரிக்குத் தான் வலிமை சேர்க்கும் என்பதைத் தொண்டர்கள் உணர்ந்துவிட்டார்கள். “ராஜா சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும்” என்ற விதியை விட, “இயக்கம் வெற்றி பெற வேண்டும்” என்ற விதியே தொண்டர்களுக்கு முக்கியமானது.

​

முடிவு: மீட்சிக்கான வழி என்ன?

​ஒரு சாம்ராஜ்யம் வீழ்வது போர்முனையில் அல்ல; அது தன் சொந்தங்களுக்குள் ஒற்றுமையை இழக்கும்போதுதான். ராஜா தனது பிடிவாதத்தைத் தியாகம் செய்வதும், தளபதிகள் தங்கள் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளைக் கடந்து இயக்கத்தின் நலனை முன்னிறுத்துவதுமே இன்றைய தேவை.

​தனித்தனியாக நின்றால் சிதறிப்போகும் சிறு துளிகளாகலாம்; ஒன்றிணைந்தால் மட்டுமே அது எதிரியைத் துவம்சம் செய்யும் பெருவெள்ளமாகும்.

​அறிவாளிகள் உணர்வது: தலைமைத்துவம் என்பது அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்துவதல்ல, அனைவரையும் அரவணைத்து இலக்கை அடைவது.

தொண்டர்கள் அறிவது: பிரிந்திருக்கும் தளபதிகள் ஒன்றிணைந்தால் மட்டுமே, தங்களின் உழைப்பிற்கு மீண்டும் ஒரு அங்கீகாரம் கிடைக்கும் என்பதுதான் அந்த கசப்பான உண்மை.

– பூங்குன்றன் – முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா உதவியாளர்