கைவிடப்பட்ட பரந்தூர் : வளர்ச்சி நின்று விடவில்லை !

வளர்ச்சி என்ற பெயரில் விவசாய நிலங்களையும் நீர்நிலைகளையும் அழிப்பதா? அல்லது மக்கள் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாத்துக்கொண்டு மாற்று வழியில் வளர்ச்சியை உருவாக்குவதா?

பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டம் கைவிடப்பட்டுள்ள நிலையில் தமிழ்நாட்டில் ஒரு முக்கியமான விவாதம் தொடங்கியுள்ளது. விமான நிலையம் வேண்டுமா, வேண்டாமா என்பது மட்டும் கேள்வியல்ல. எப்படிப்பட்ட இடத்தில், எப்படிப்பட்ட திட்டமிடலுடன், யாருடைய வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்காமல் ஒரு விமான நிலையத்தை உருவாக்க வேண்டும்? என்பதே உண்மையான கேள்வியாக இருக்க வேண்டும்.

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் பரந்தூரில் திட்டமிடப்பட்டிருந்த பசுமைவெளி விமான நிலையத் திட்டம் விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள் மற்றும் கிராம மக்களின் வாழ்வாதாரத்தின் மீது ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கம் குறித்து நீண்டகாலமாக எதிர்ப்பு எழுந்து வந்தது. இறுதியில், 2026 ஆகஸ்ட் 24 அன்று தமிழ்நாடு அரசு அந்தத் திட்டத்தை கைவிட்டு, மாற்று இடத்தை ஆய்வு செய்யப்போவதாக அறிவித்துள்ளது.

வளர்ச்சி என்பது கட்டிடங்களின் எண்ணிக்கை அல்ல:

ஒரு விமான நிலையம் கட்டப்பட்டால் அது வளர்ச்சி என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. ஒரு பகுதியின் வளர்ச்சி என்பது,  அப்பகுதி மக்களின் வாழ்வாதாரம் பாதுகாக்கப்படுகிறதா? விவசாய நிலங்கள் காப்பாற்றப்படுகிறதா? நீர்நிலைகள் அழிக்கப்படுகிறதா? சுற்றுச்சூழல் சமநிலை பாதுகாக்கப்படுகிறதா? பொதுமக்களுக்கு உண்மையில் பயன் கிடைக்கிறதா? திட்டம் நீண்டகாலத்தில் பொருளாதார ரீதியாகச் சாத்தியமானதா? என்பவற்றையும் சேர்த்தே மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

விமான நிலையம் ஒரு பொருளாதாரத் தேவையாக இருக்கலாம். ஆனால், அதற்காக உணவு உற்பத்தி செய்யும் நிலத்தையும், இயற்கையாக உருவான நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகளையும் அழிப்பது வளர்ச்சியின் ஒரே பாதை அல்ல.

உத்தரப் பிரதேசத்தின் UDAN அனுபவம் ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கை :

இதற்கு ஒரு முக்கியமான உதாரணமாக உத்தரப் பிரதேசத்தின் UDAN திட்டத்தைப் பார்க்கலாம். இந்தியா டுடே RTI மூலம் பெற்ற இந்திய விமான நிலைய ஆணையத் தகவலின்படி, 2021-க்குப் பிறகு உத்தரப் பிரதேசத்தில் வணிக விமானச் சேவைகளுடன் தொடங்கப்பட்ட ஏழு விமான நிலையங்களில் ஆறு விமான நிலையங்களில் திட்டமிடப்பட்ட வணிகச் சேவைகள் நிறுத்தப்பட்டுள்ளன; அயோத்தி மட்டுமே தொடர்ந்து செயல்படுகிறது. குஷிநகர், ஆசம்கர், அலிகர், சித்ரக்கூட், ஸ்ரவஸ்தி, மொராதாபாத் ஆகிய விமான நிலையங்கள் சில மாதங்கள் முதல் சில ஆண்டுகளுக்குள் சேவைகளை இழந்துள்ளன.

குஷிநகர் விமான நிலையத்தின் கட்டுமானச் செலவு மட்டும் சுமார் ₹327.30 கோடி என RTI தரவு தெரிவிக்கிறது. சேவைகள் நிறுத்தப்பட்ட பின்னரும் பராமரிப்பு மற்றும் செயல்பாட்டுச் செலவுகள் தொடர்ந்தன. இதன் பொருள் விமான நிலையங்கள் தேவையற்றவை என்று அல்ல.

தேவை மதிப்பீடு இல்லாமல், பயணிகள் போக்குவரத்து சாத்தியக்கூறு, விமான நிறுவனங்களின் நீண்டகால பங்கேற்பு, ஏற்கனவே உள்ள சாலை மற்றும் ரயில் இணைப்புகள் ஆகியவற்றை முழுமையாக ஆய்வு செய்யாமல் திட்டங்களை உருவாக்கக்கூடாது என்பதே பாடம்.

கான்பூர் காட்டும் இன்னொரு பாடம் :

அதே உத்தரப் பிரதேசத்தில் கான்பூர் வேறுபட்ட முடிவைக் காட்டுகிறது. புதிய சிவில் என்க்ளேவ் 2023-ல் திறக்கப்பட்ட பின்னர், பயணிகள் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து உயர்ந்துள்ளது. RTI தரவின்படி 2023 ஜூன்–டிசம்பர் காலத்தில் 1,70,214 பயணிகள், 2024-ல் 2,89,577 பயணிகள், 2025-ல் 3,64,075 பயணிகள் பயணம் செய்துள்ளனர்.

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான கருத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். புதிய விமான நிலையம் கட்டுவது மட்டும் முக்கியமல்ல; சரியான இடத்தில், உண்மையான தேவைக்கு ஏற்ப, ஏற்கனவே உள்ள உள்கட்டமைப்புடன் ஒருங்கிணைத்து உருவாக்குவதுதான் முக்கியம்.

சென்னை விமான நிலையத்திற்கு உடனடி மாற்று தேவை இருக்கிறதா?

பரந்தூர் திட்டத்தை ஆதரிப்பவர்கள் முன்வைக்கும் முக்கியமான வாதம் சென்னை எதிர்காலத்தில் அதிகமான விமானப் பயணிகளையும் விமானச் சரக்குகளையும் கையாள வேண்டியிருக்கும் என்பதாகும். இந்த வாதத்தில் உண்மை இருக்கிறது.

சென்னை தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய தொழில் மற்றும் உற்பத்தி மையங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. ஆட்டோமொபைல், எலக்ட்ரானிக்ஸ், தொழில்நுட்பம், உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி துறைகளின் வளர்ச்சியுடன் விமானப் பயணிகள் மற்றும் விமானச் சரக்குப் போக்குவரத்திற்கான தேவை அதிகரிக்கலாம். ராய்ட்டர்ஸ் அறிக்கையும் சென்னை மற்றும் அதன் சுற்றுப்பகுதிகளில் தொழில்துறை வளர்ச்சி காரணமாக விமானப் போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்பின் தேவையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால் இதிலிருந்து “எனவே பரந்தூரில்தான் விமான நிலையம் கட்ட வேண்டும்” என்ற முடிவு தானாக வராது. தேவை இருக்கிறது என்பதற்கும், குறிப்பிட்ட இடமே சரியான இடம் என்பதற்கும் இடையில் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது.

பரந்தூரின் மிகப்பெரிய மதிப்பு — அதன் நிலமும் நீரும் :

பரந்தூர் பகுதியின் முக்கியத்துவம் விமான நிலையத் திட்டத்தால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. அங்கு உள்ள விவசாய நிலங்கள், ஏரிகள், நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகள் மற்றும் கிராமங்களின் வாழ்வாதாரம் ஆகியவை அந்தப் பகுதியின் இயற்கைச் சொத்துகள். ஒரு தொழிற்சாலை அல்லது விமான நிலையத்தை வேறு இடத்தில் உருவாக்க முடியும்.

ஆனால், பல தலைமுறைகளாக உருவான விவசாய நிலத்தையும், இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு அமைப்பையும் ஒருமுறை அழித்துவிட்டால் அதை அதே வடிவில் மீண்டும் உருவாக்குவது மிகவும் கடினம்.

எனவே வளர்ச்சித் திட்டங்களை மதிப்பிடும்போது அதன் கட்டுமான மதிப்பை மட்டும் பார்க்காமல், அழிக்கப்படும் இயற்கை வளங்களின் மதிப்பையும் கணக்கிட வேண்டும்.

“விமான நிலையம் இல்லை என்றால் பொருளாதார வளர்ச்சி இல்லை” என்பது தவறான கருத்து. பரந்தூர் திட்டம் கைவிடப்பட்டதால் தமிழ்நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி நிறுத்தப்படவில்லை.

மாறாக, தற்போது அரசின் முடிவு இரண்டு பாதைகளை ஒரே நேரத்தில் முன்னெடுக்கிறது.

முதல் பாதை: சென்னை தற்போதைய விமான நிலையத்தின் திறனை அதிகரிப்பது.

இரண்டாவது பாதை: விவசாயம் மற்றும் மக்கள் வாழ்வாதாரத்தின் மீது குறைந்த தாக்கம் ஏற்படுத்தக்கூடிய மாற்று இடத்தில் எதிர்கால இரண்டாவது விமான நிலையத்திற்கான வாய்ப்பை ஆய்வு செய்வது.

தமிழ்நாடு அரசு சென்னை விமான நிலையத்தின் ஐந்தாவது முனையத்தை உருவாக்குவதற்கான நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்ளும் என்று சட்டப்பேரவையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; இதன் மூலம் மொத்தமாக 55 மில்லியன் பயணிகளைக் கையாளும் இலக்கு முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இதனால் பரந்தூர் திட்டம் கைவிடப்பட்டது = சென்னை வளர்ச்சி கைவிடப்பட்டது என்று கூறுவது சரியான சமன்பாடு அல்ல.

உண்மையான வெற்றி என்ன?

ஒரு அரசு ஒரு பெரிய திட்டத்தை அறிவிப்பது மட்டும் சாதனை அல்ல. மக்களின் எதிர்ப்பைக் கேட்டு, இயற்கையின் மதிப்பை புரிந்து, விவசாயத்தின் முக்கியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, தேவை மற்றும் பொருளாதார சாத்தியக்கூறுகளை மறுபரிசீலனை செய்து, மாற்று இடத்தைத் தேட முன்வருவதும் ஒரு நல்ல நிர்வாக முடிவாக இருக்க முடியும்.

பரந்தூர் திட்டம் தொடர்பாக நிலம் கையகப்படுத்துதல் முழுமையாக முடிவடையவில்லை என்றும், சுற்றுச்சூழல் அனுமதிகள் உள்ளிட்ட கட்டாய செயல்முறைகள் நிறைவடையவில்லை என்றும் தமிழ்நாடு அரசு சட்டப்பேரவையில் தெரிவித்துள்ளது.

அதாவது, ஏற்கனவே அனைத்தும் முடிந்து விட்ட நிலையில் திட்டம் கைவிடப்படவில்லை. முக்கியமான கட்டத்திலேயே மாற்று முடிவை எடுக்கக்கூடிய வாய்ப்பு இருந்தது.

விவசாய நிலம் என்பது வெறும் “நிலம்” அல்ல. ஒரு விவசாயியின் நிலம் அவருடைய சொத்து மட்டுமல்ல. அது, உணவு உற்பத்தி செய்யும் இடம். ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்வாதாரம். ஒரு கிராமத்தின் பொருளாதார அடித்தளம். நிலத்தடி நீரைப் பாதுகாக்கும் இயற்கை அமைப்பு. பல தலைமுறைகளின் வாழ்க்கைத் தொடர்ச்சி.

எனவே, வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காக விவசாய நிலத்தை கையகப்படுத்தும்போது, “இழப்பீடு கொடுத்துவிட்டோம்” என்ற கணக்கில் மட்டும் விஷயத்தை முடித்துவிட முடியாது. இழந்த விவசாய உற்பத்தி, நீர்வளம், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக வாழ்க்கையின் மதிப்பையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதிகாரிகளின் அறிக்கையை மட்டும் நம்பாமல் மக்களின் குரலையும் கேட்க வேண்டும்

பெரிய திட்டங்களுக்கான அறிக்கைகள் பொதுவாக பொருளாதார வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு, முதலீடு, பயணிகள் எண்ணிக்கை போன்றவற்றை முன்னிறுத்துகின்றன. அவை அவசியமானவைதான். ஆனால் அந்தப் பகுதியில் வாழும் மக்களின் அனுபவமும் அதே அளவுக்கு முக்கியமானது.

வரைபடத்தில் இருக்கும் நிலம் ஒரு வெற்று நிலப்பரப்பு அல்ல; அங்கு மக்கள் வாழ்கிறார்கள், விவசாயம் செய்கிறார்கள், நீரைச் சேமிக்கிறார்கள், தலைமுறைகளை உருவாக்குகிறார்கள்.

எனவே, ஒரு பெரிய திட்டத்தைத் தேர்வு செய்யும்போது அதிகாரிகளின் கணக்குகளோடு மட்டுமல்லாமல், உள்ளூர் மக்களின் அறிவையும் கருத்துகளையும் இணைக்க வேண்டும்.

வளர்ச்சி வேண்டும் — ஆனால் மக்களுக்கான வளர்ச்சி வேண்டும்!

பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டம் கைவிடப்பட்டிருப்பதை வெறும் “விமான நிலையத் திட்டம் தோல்வி” என்று பார்ப்பது குறுகிய பார்வையாகும். இதை “ஒரு பெரிய வளர்ச்சித் திட்டத்தை மாற்று வழியில் செயல்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு” என்று பார்க்கலாம். சென்னைக்கு எதிர்காலத்தில் கூடுதல் விமான நிலையம் தேவைப்பட்டால் அது உருவாக்கப்படட்டும்.

ஆனால், விவசாயம் குறைவாக பாதிக்கப்படும் இடத்தில், நீர்நிலைகள் பாதுகாக்கப்படும் இடத்தில், மக்கள் குடியிருப்புகள் குறைவாக பாதிக்கப்படும் இடத்தில், சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் குறைவாக இருக்கும் இடத்தில், போக்குவரத்து இணைப்பு சிறப்பாக இருக்கும் இடத்தில், நீண்டகால பயணிகள் மற்றும் சரக்கு தேவையை நிரூபிக்கும் தரவுகளின் அடிப்படையில் அந்த விமான நிலையம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். அதுவே, உண்மையான திட்டமிடப்பட்ட வளர்ச்சி.

முடிவாக…

உத்தரப் பிரதேசத்தின் UDAN அனுபவம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையை வழங்குகிறது: விமான நிலையம் கட்டுவது மட்டும் போதாது; அதை தொடர்ந்து பயன்படுத்தும் அளவுக்கு உண்மையான தேவை இருக்க வேண்டும். ஆறு விமான நிலையங்களில் சேவைகள் நிறுத்தப்பட்டிருப்பது, எதிர்கால விமான நிலையத் திட்டங்களில் தேவை மதிப்பீடு மற்றும் நீண்டகால சாத்தியக்கூறு ஆய்வின் முக்கியத்துவத்தை காட்டுகிறது.

அதேபோல் பரந்தூர் நமக்கு மற்றொரு முக்கியமான பாடத்தை வழங்குகிறது. பொருளாதார வளர்ச்சியும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. சரியான திட்டமிடல் இருந்தால் இரண்டையும் இணைக்க முடியும். சென்னைக்கு விமான நிலையம் தேவைப்படலாம். தமிழ்நாட்டிற்கு விமானப் போக்குவரத்து வளர்ச்சி தேவைப்படலாம். தொழில்துறை வளர்ச்சியும் தேவை. ஆனால் அதற்காக விவசாய நிலத்தையும், நீர்நிலைகளையும், கிராம மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் அழித்துத்தான் வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என்பது கட்டாயமல்ல.

பரந்தூரில் விவசாய நிலமும் இயற்கை வளங்களும் பாதுகாக்கப்பட்டு, சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்துத் தேவைக்கு மாற்று வழி தேடப்படுவது — வளர்ச்சியை மறுப்பது அல்ல; மக்கள் மற்றும் இயற்கையுடன் இணைந்த வளர்ச்சியைத் தேடுவது.

“வளர்ச்சி வேண்டும் — ஆனால் அந்த வளர்ச்சி மக்களின் வாழ்வையும், விவசாயத்தையும், இயற்கையையும் அழித்துப் பெறப்பட்ட வளர்ச்சியாக இருக்கக் கூடாது.”

விவசாயம் காப்போம்! நீர்நிலைகள் காப்போம்! இயற்கை காப்போம்! மக்கள் வாழ்வாதாரம் காப்போம்! மக்களுக்கான நிலையான வளர்ச்சியை உருவாக்குவோம்!

—  D. லெனின் சேகர்