தமிழ் சினிமாவின் ஒரு அழகான அத்தியாயம் !
“நாகேஷ் இல்லாமல் பாலசந்தரா? பாலசந்தர் இல்லாமல் நாகேஷா?” தமிழ் சினிமாவில் சில நட்புகள் திரையில் மட்டும் தெரியாது. அந்த நட்பின் தாக்கம் அவர்களின் படைப்புகளிலும் தெரியும். அப்படிப்பட்ட ஒரு அபூர்வமான நட்பு — நடிகர் நாகேஷ் – இயக்குநர் கே. பாலசந்தர்.
அப்போது பாலசந்தர் பெரிய திரைப்பட இயக்குநர் அல்ல. நாடக உலகில் தன்னுடைய கதைகளையும், கதாபாத்திரங்களையும் சோதித்துக் கொண்டிருந்த காலம். அவர் எழுதி இயக்கிய ‘நீர்க்குமிழி’ நாடகத்தில் நாகேஷ் நடித்தார். அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் நடிப்புத் திறமையை பாலசந்தர் அப்போதே நன்றாக அறிந்திருந்தார். பின்னர் ‘நீர்க்குமிழி’ திரைப்படமாக உருவானபோது, அதையே தனது முதல் படமாக இயக்கினார் பாலசந்தர்.
மருத்துவமனையில் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட சேது என்ற கதாபாத்திரத்தில் நாகேஷ் நடித்தார். சிரிக்க வைத்த அதே நாகேஷை, அதே படத்தில் வாழ்க்கையின் நிலையாமையை உணர்த்தும் ஒரு சிறந்த நடிகராகவும் காட்டினார் பாலசந்தர். அந்தப் படம் நாகேஷின் நடிப்புக்கு மட்டுமல்ல, பாலசந்தரின் இயக்குநர் வாழ்க்கைக்கும் ஒரு புதிய வாசலைத் திறந்தது.
பின்னர் வந்தது ‘சர்வர் சுந்தரம்’. நாகேஷை மனதில் வைத்தே அந்தக் கதையை பாலசந்தர் உருவாக்கினார். ஆனால், அப்போது நாகேஷ் ஏற்கனவே பிஸியான நகைச்சுவை நடிகர்.“நாகேஷை வைத்து ஒரு படத்தை முன்னெடுப்பது ஆபத்து” என்று நினைத்தவர்கள் இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அந்த ஆபத்தை பாலசந்தர் எடுத்தார். அந்த நம்பிக்கை மிகப்பெரிய வெற்றியாக மாறியது.
நாகேஷ் மறைந்தபோது பாலசந்தர் மிகவும் வேதனைப்பட்டார். தனது நண்பரின் நினைவாக ‘பௌர்ணமி’ நாடகத்தை அவருக்கு அர்ப்பணித்ததாகவும் அவர் கூறியிருந்தார். ஒருவர் நடிப்பில் நகைச்சுவையை கண்டார். இன்னொருவர் அந்த நகைச்சுவை நடிகனுக்குள் இருந்த மகத்தான நடிகனை கண்டார். அதுதான் நாகேஷ் – பாலசந்தர் நட்பு.
ஒரு சினிமா விருது வழங்கும் விழா. நாகேஷ் முன்னால் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். அவருக்குப் பின்னால் பாலசந்தர். திடீரென்று பாலசந்தர் சிரித்தபடியே நாகேஷை பின்னால் இருந்து கட்டியணைத்தார். நாகேஷ் உடனே திரும்பிப் பார்த்தார். அவருடைய முகத்தில் கோபம்!
ஆனால், அந்தக் கோபத்துக்குப் பின்னால் இருந்தது கோபம் அல்ல. நெருக்கமான நண்பர்களுக்கு மட்டுமே புரியும் ஒரு விளையாட்டு. அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தபோது, அவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலிருந்த நட்பு எவ்வளவு இயல்பானது என்பதை உணர முடிந்தது. இந்த இரு பெயர்களையும் சேர்த்துப் பேசும்போது, தமிழ் சினிமாவின் ஒரு அழகான அத்தியாயம் நம் கண்முன் விரிகிறது.
— செந்தில் நாதன்






Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.